Olifanten terug in Rhenen Afdrukken E-mail

ImageRHENEN - Daar zijn ze dan, na tien jaar terug in Ouwehand: olifanten. Twee koeien, sinds gisteren te bewonderen. Hoewel sommige bezoekers ze wel wat klein vinden. „De vorige waren veel steviger. Deze zijn maar smalletjes.“

 

Schuchter staan Aja en Duna met hun rug tegen de deur van het verblijf achter hen. Alsof ze daar zo weer in willen kruipen. Maar de deur is dicht en ze zijn gedwongen het publiek en de fotografen aan te kijken. De verzorgers proberen deze eerste kom-naar-buiten-dag zo spectaculair mogelijk te maken en ze zo dicht mogelijk bij de bezoekers te lokken, misschien zelfs onder de speciale olifantendouche. Ze gooien een spoor uit van brood, wortels, appels, uien. „Aja“, roept een hoopvol. Maar het gaat maar moeizaam. Twee stappen vooruit en drie achteruit. Snel een wortel met de slurf naar binnen werken en weer veilig terug richting het verblijf. Zo ver mogelijk bij de mensen vandaan.

Image

De driejarige Lars, op de rug van zijn vader, maakt een verrekijker met zijn ogen. Dan ziet hij de dieren scherper. Hij vindt het allemaal prachtig. Wat zijn lievelingsdier is? Een olifant natuurlijk. Ouders Monique en Hans Bomas uit Houten, in het bezit van een abonnement en daarom elke twee weken in Rhenen, vonden het daarom ook jammer dat er geen olifanten waren.

Ze staan daarin niet alleen, weet manager dierenverzorging Dirk-Jan van der Kolk. „We hoorden dat vaker van mensen, dat ze bij de uitgang ineens dachten: hé, geen olifanten. Wij vinden dat ook: olifanten horen erbij.“

Hoewel het Afrikaanse olifanten zijn en het in het Spaanse Sevilla ook warmer was dan in het bleke voorjaarszonnetje in Ouwehand, kunnen ze daar prima tegen, zegt Van der Kolk. „Alleen als het vriest kunnen ze niet naar buiten. Anders kan een stuk van hun oren kapotvriezen. Die zijn heel dun.“ Voor de stier, die dit najaar komt, is een apart verblijf. Als blijkt dat het klikt met de vrouwtjes kunnen ze samen het grote verblijf gebruiken.

„Kijk, nou gaat-ie eten“, wijst Monique Bomas. Lars tuurt verder. En dan, van het ene op het andere moment, lijkt de nervositeit voorbij en komen de olifanten naar voren toe. „Mmm, mager hoor“, zegt een vrouw. „Die ze eerst hadden waren groter.“ De grootste koe pakt doodgemoedereerd een flinke baal hooi en loopt kalmpjes weer weg.

 

Bron: De Gelderlander 

 


Joomla Template by Joomlashack